17 sierpnia 2013

Krótka historia mody. Regencja: suknia operowa.

Dziś wracam do krótkiej historii mody z najkrótszym chyba postem, dotyczącym sukien operowych :)
Tak jak się spodziewałam - taka suknia funkcjonowała w teorii, w praktyce suknie wieczorowe szyto tak, aby pasowały na więcej niż jeden rodzaj zobowiązania towarzyskiego.

Ale przeglądając ryciny sukien, które były przeznaczone do noszenia w teatrach, wyodrębniłam ich jedna wspólną cechę (no, może dwie).

Długie rękawy i długie pióra :)




Kolejną cechą, która rzuciła mi się w oczy, jest ozdobność sukien - i staniki, i rąbki sukien są równie bogato (jeśli nie bogaciej) zdobione niż te z balowych sukien.
Ale jeśli spojrzymy na to z punktu widzenia psychologii, socjologii i historii, miało to bardzo proste wytłumaczenie: W czasie wieczorków, balów, spotykały się grupy ludzi, ale były to grupy mniej lub bardziej dobrane: zaproszeniami, kręgami zainteresowań, wiekiem. Opera/teatr służyły do obserwowania i bycia obserwowanym. Nie bez powodu własnie w regencji powstało powiedzonko: "Przyjść na sztukę lub do teatru" :)

Kolejną (choć nie zawsze przestrzeganą) cechą sukni operowej była wielkość dekoltu. O ile często spotkać można było dekolty dosyć głębokie, to rzadko szerokie. Czasami dekoltu albo w ogóle nie było ,albo był bardzo mały. Oczywiście, od tej zasady często robiono ustępstwa - pamiętajmy, że na pośledniejsze sztuki dżentelmenom nie towarzyszyły żony, siostry i matki ,tylko damy lekkich obyczajów, których dekolty były ustalane przez uprawiany zawód ;)
I jak zawsze - wraz z ewolucją sukni regencyjnej, wędrowała talia, zmieniała się linia ramion, rękawy, szerokość spódnic, zanikał tren, jednak prawie zawsze stosowano dwie zasady - jak najwięcej zakryć i jak najwięcej ozdobić! (wszak im więcej materiału na ciele, tym więcej miejsca na kokardki, hafty, koronki, perełki, kamienie szlachetne, falbanki ... )

A dodatki? Nakrycia głowy - turbany, wieńce, pióra, fantazyjne kapelusze, sznury pereł, wstęgi, koronki, woale - do wyboru do koloru! Szale, narzutki, peleryny (istny ewenement operowy - noszono je jeszcze 100 lat później! Także przesławna peleryna córki Lincolna była peleryną operową! Biżuteria - rodowa, prezent od męża/kochanka/syna/ojca/przyjaciółki. Nie ważne od kogo, byle bogata! Pamiętaj elegantko - grunt to być widocznym w ciemnej loży tak, aby pani naprzeciwko nie miała za dużych problemów z odnalezieniem twojej osoby przez lorgnon!

(EDIT: Zapomniałam zupełnie o rękawiczkach! Rękawiczki operowe różniły się od balowych i dziennych długością. Dzienne sięgały za nadgarstek, operowe przed łokieć, a balowe za łokieć, ale nie dalej niż do mniej więcej 1/4 ramienia.)

Mimo, że na początku wydawało mi się niemożliwym wyciągnięcie spośród wszystkich sukien wieczorowych tej operowej, teraz wydaje mi się to troszeczkę łatwiejsze :) Mam nadzieję, że i Wy, moi czytelnicy, patrząc kolejny raz na film osadzony w okresie regencji przyjrzycie się tym pięknym strojom! :)

Ryciny/informacje pochodzą z :
http://www.janeausten.co.uk
http://www.uvm.edu
http://athousandpix.blogspot.com
http://nineteenteen.blogspot.com
http://www.regencyhistory.net

Miłego dnia!

6 sierpnia 2013

Jednodniowa sukienka i szydełkowy reticule.

Pojawiła się prośba o umieszczenie na blogu zlotowej "jednodniowej" sukienki.
Spełnię tę prośbę, ale uprzedzam - mi samej się jej wykonanie nie podoba, będę szyła drugą, taką jaka powinna być.


Sukienka powstała w piątek przed zlotem, między godziną 13 i 22. Powstała czyli pojawił się pomysł jej uszycia, znaleziono odpowiedni materiał, uszyto i uprasowano ;) Ta ze zdjęć została wyciągnięta z kłębowiska, dlatego nie prezentuje się najlepiej.

"Goła" wersja - bez paska. Jak widać, pełna jest niedociągnięć.









Brak jednego guzika ;p


 I z paskiem.


Poniżej szydełkowy reticule, o którym wspominałam na facebooku. Jest naprawdę malutki ;) Wydziergany bez wzoru, szydełkiem. W środku bawełniana podszewka.
Powędruje niedługo do Loany, razem z wykrojami które mi pożyczyła ;) Jak tylko je przeskaluję, powędrują one do was w formie maili ;)



Sukienki nie mam zamiaru się pozbywać - idealnie sprawdzi się jako suknia spodnia pod sheer half dress.  Z tego samego modelu, tylko już nie przerabianego, planuję uszyć suknię do Książa. Ręcznie, powoli i starannie, czyli tak jak być powinno ;)

Miłego dnia!


PS: Gryzelda ucierpiała przy szyciu :( Nagle się przygarbiła, nie można regulować wysokości ... Wszystko leży na ziemi!

30 lipca 2013

Co Mrówka zamotała ;)


Jak wspominałam we wcześniejszym poście, miałam nie lada gratkę w niedzielę - czesałam przepiękne długie i geste włosy!


Ich właścicielką jest Porcelana z bloga Buduar Porcelany. Podziwiam ją za to, że sama sobie radzi z zaczesaniem misternego koka z aż tak długich włosów! Moje - niestety - są ciężkie, przydługie i bardzo toporne na jakiekolwiek układanie.

Na drugi dzień zlotu zrobiłam Porcelanie fryzurę inspirowaną tą, która nosi Gwyneth Paltrow w "Emmie".

Ciekawostka: robiąc regencyjne fryzury, musimy przestać myśleć naszymi kategoriami - te koczki były naprawdę wysokie, i to, co nam wydaje się wysokim koczkiem, dla regencyjnej dziewczyny będzie ... kokiem na karku ;)


Zaplatanie warkoczy ;)



Wykończona wstążką fryzura.

Czesanie takich wlosów to sama przyjemność. Fakt - aby fryzura się trzymała na miejscu, potrzebne jest dużo dobrych gatunkowo wsuwek (płaskie, szerokie, twarde wsuwki, które jest ciężko rozchylić), ale efekt jest wart zachodu!

Fryzury regencyjne zmieniały się wraz z upływem lat - najpierw były swobodniejsze, okraszone szarfami, wstążkami i perłami (styl fryzur, które noszą Jane i Lizzie z 2005 roku. Przy czym z grzywką nieco przesadzili ... ), noszono nawet krótkie włosy, później fryzury coraz bardziej się wygładzały, skręcały w ciasne loczki i upinały w zgrabne koczki. Szczytem regencji były fryzury "na spaniela " - opadające po bokach twarzy loczki , wysoki koczek z warkocza lub łuk apollina, brylantyna ;)

Wczesnoregencyjny styl grecki.

"Średni" styl - włosy już są przygładzone z tyłu, z przodu często jeszcze niezdyscyplinowane (tak się czesała Eleonora z "Rozważnej i romantycznej").

Mój ulubiony malarz Stieler upodobał sobie właśnie fryzurę "na spaniela" ;)

Wcale nie jest prosto wykonać twarzowy kok regencyjny! Niestety, mając włosy dostatecznie długie do upięcia koka, zwykle ma się je również za długie na loki przy twarzy. Gdy są odpowiednie na loki - za krótkie do koka. A na brak loków mogą sobie pozwolić tylko panie o regularnych, harmonijnych rysach twarzy ... Dlatego ja wyglądam paskudnie w moich włosach ;)

Życzę wam miłego dnia!